Papağan Terapisi

Denizpapağanı, bazen birkaç ay ortadan kaybolur. Ama sonra karaya geri döner ve palyaço suratlı bu korkusuz deniz kuşunu yeniden görmek, kuş gözlemcilerinin yüreklerine su serper.

İşte geliyorlar... Çılgınca çırptıkları kanatlarıyla, siyahla beyazın birbirine karıştığı gövdeleriyle, karikatürden fırlamış gibi duran o kocaman turuncu gagalarıyla geliyorlar. Acayip görünümlü ve pek sevimli denizpapağanları Mart sonu-Nisan başı gibi bir zamanda geri geliyor ve onların gelişiyle, yokluklarında bomboş ve kapkaranlık kalan kayalıkların tepelerinde bir curcunadır kopup gidiyor.

Onlar, dört denizpapağanı türünün en küçükleri. Toplu halde Britanya'nın dağlık ada ve kıyılarına üremeye gelmişler -ne kadar ıssız, insansız ve yırtıcısız olursa, o kadar iyi. Adlarını koyu renkli başlıklarından alan "Kuzey Kutup Bölgesi'nin küçük keşişleri"nin -yani Fratercula arcticanın- yılın geri kalan bölümünü nasıl ve nerede geçirdiğini tam olarak kimse bilmiyor. Engin kuzey denizlerinde bir yerlerde yapayalnız uçuyor, besleniyor, yüzüyorlar ve bu sırada neredeyse hiç görülmüyorlar.

Ama bahar öyle mi? Bahar, denizpapağanları için karnaval zamanı gibi. Bu deniz kuşları sadece üremek için karaya çıkıyor. Burada olağanüstü sosyalleşiyor, kur yapıyor, çiftleşiyor ve kapışıyorlar. Maine'de birkaç yüz çift, İzlanda'da on binlercesi... Oluşturdukları kalabalıkların büyüklüğü değişiyor. Danny Green'in fotoğrafladığı Britanya Adaları'na, 20 milyon civarındaki denizpapağanlarının (tam sayılarını bilen yok) yüzde 10 kadarı gelirken, neredeyse yarısı da İzlanda'ya gidiyor.

Denizpapağanları üreme mevsiminde kostümlerini değiştiriyor. Gagaları daha kalınlaşıyor, daha canlı bir renge bürünüyor, beyaz tüyler siyah tüylerle yer değiştiriyor ve göz süslemeleri beliriyor. Çiftler oluşturduktan, yani genelde önceki yıllardaki eşleriyle yeniden bir araya geldikten sonra denizpapağanları o gösterişli gagaları ve perdeli ayaklarıyla yumuşak toprakta bir yuva kazıyor. (Bazı yerlerde de taş ve kayaların arasında yuvalıyorlar.) Dişi tek bir yumurta yumurtluyor ve erkekle dişi, sırayla, bu yumurtayı kanatlarının altında kuluçkaya yatırıyor. Çift, beslenme görevini de paylaşıyor. Avlanmaya daha sık giden dişiler, balık dolu gagalarıyla sudan hızla geri dönerken, martı ve korsanmartı gibi havadaki hırsızlardan uzak durmaya çabalıyor.

Devamını National Geographic Türkiye'nin Haziran 2014 sayısında veya iPad Haziran 2014 edisyonunda okuyabilirsiniz.

Yorum Yaz

Toplam Yorum: 0

Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.